1) توجّه: زائران گرامي که به سفر حجّ تمتّع يا عمرۀ مفرده مشرّف مي‌شوند، قبل از هر چيز بايد به عظمت و معنويّت اين سفر روحاني، توجّه داشته باشند. توجّه به اینکه به چه سفري مي‌روند و اين سفر عرفاني چه برکات و فوائدي را مي‌تواند براي آنان به همراه داشته باشد، ضروري است. «توجّه داشتن و غافل نبودن»، اوّلين گام در سير و سلوک است. بدين ترتيب زائر خانۀ خدا بايد با هوشیاری و توجّه کامل، از فريضۀ انسان‌ساز حج، کمال بهره‌برداري را بنمايد تا علاوه بر اينکه عبادت او مورد پذيرش حضرت حق واقع شود، پيشرفت قابل ملاحظه‌اي نيز در سير و سلوک داشته باشد.

 2) تفکّر: سفر معنوی حج، فرصت بسیار مناسبی برای تفکّر است. تفکّر، در آموزه‌هاي ديني از اهميّت والايي برخوردار است. خداوند تعالي، در آيات متعدّدي از قرآن کريم، فلسفۀ نزول قرآن را، تفکّر برمي‌شمارد. چنانکه در آيات متعدّدي، انسان را به سبب بي‌توجّهي و عدم تفکّر مؤاخذه مي‌کند. هم چنانکه در آيات متعدّدي، تفکّر را ويژۀ انسان‌هاي خردمند و خردپيشه مي‌داند.